بهمن
۲۲
۱۳۹۲

کودکانی که هیچ وقت از والدین خود جدا نمی شوند

  كودكاني كه هيچ وقت از والدين خود جدا نمي شوند

کودکان مبتلا به اختلال اضطراب جدايي به جاي اينکه از والدين و مراقبان شان دوري کنند، نياز مفرط به داشتن ارتباط با آنها و بودن با آنها دارند.

در سير طبيعي رشد کودکان، که معمولااز شش ماهگي تا چهار سالگي ادامه دارد، کودکان در برابر جدايي از والدين اعتراض مي کنند. آنها نگرانند که براي والدين، Untitled-40خواهر و برادر، يا ديگر عزيزان شان اتفاق بدي روي دهد.

در برابر جدايي از عزيزان مقاومت مي کنند و اگر قرار باشد از آنها جدا شوند، دچار وحشت مي شوند. اين کودکان اغلب به افراد عزيز خود مي چسبند و در خانه آنها را دنبال مي کنند.

بعضي از آنها در زمان جدايي از والدين (مثلازمان مدرسه) نشانه هاي جسماني اضطراب، مانند سردرد، معده درد و تهوع نشان مي دهند. کودکاني که اين گونه نشانه ها را حداقل دو هفته مداوم داشته باشند، ممکن است مبتلابه اختلال اضطراب جدايي شده باشند.

علايم اضطرابي که حداقل با سه يا چند تا از خصوصيات زير مشخص مي شود:
۱- ناراحتي مفرط تکرار شونده در زماني که جدايي از خانه يا فرد مورد دلبستگي روي مي دهد، يا انتظار آن جدايي وجود دارد.

۲- دلواپسي مستمر و مفرط در مورد از دست دادن، يا صدمه ديدن احتمالي افراد مورد دلبستگي.

۳- دلواپسي مستمر و مفرط در مورد واقعه اي ناخوشايند که موجب جدايي از منبع دلبستگي شود (مثل دزديده شدن يا گم شدن).

۴- بي ميلي يا امتناع مستمر از رفتن به مدرسه يا جاي ديگر به دليل ترس از جدايي.

۵- ترس يا بي ميلي مستمر و مفرط نسبت به تنها ماندن در خانه يا موقعيت هاي ديگر.

۶- امتناع يا بي ميلي در به خواب رفتن مگر اينکه نزديک منبع اصلي دلبستگي باشد، يا امتناع از خوابيدن در جاهايي غير از خانه خود.

۷- کابوس هاي تکرار شونده با محتواي جدايي از عزيزان و اعضاي خانواده.

۸- شکايات مکرر از علايم جسمي (مثل سردرد، دل درد، تهوع و استفراغ) هنگام جدايي يا انتظار جدايي از افراد مهم زندگي.

– يادتان باشد که حتما شروع علايم قبل از ۱۸ سالگي است.

– يک نکته مهم هم اين است که اختلال موجب ناراحتي قابل توجه باليني يا تخريب عملکرد اجتماعي، تحصيلي يا شغلي يا ساير زمينه هاي مهم مي شود.

علل
• افزايش فعاليت سيستم عصبي نورآدرنرژيک در بدن کودک.

• خانواده هايي با الگوي روابط بسيار نزديک و به هم تنيده بيشتر کودکاني اين گونه دارند.

• الگوي دلبستگي ناايمن و غيرسالم در کودک مي تواند اين حال را رقم بزند.

• خصوصيات سرشتي کودک (مثل کودکان خجالتي و درونگرا که در محيط هاي ناآشنا معمولاگوشه گير هستند بيشتر به اين مشکل دچار مي شوند).

• محيط پر از استرس و مشکلات خانوادگي مثل طلاق، مرگ، نقل مکان از محل زندگي و… .

عوارض:
• اضطراب جدايي، در حالت شديد ممکن است باعث اختلال در عملکرد کودکان شود و از حضور آنها در مدرسه يا فعاليت هاي فوق برنامه جلوگيري کند.

• وقتي اين کودکان بزرگ تر مي شوند بيشتر در معرض حملات هراس قرار مي گيرند.

• عوارض جانبي داروهاي استفاده شده مثل تغيير در اشتها موجب نگراني بسياري از متخصصان باليني شده است.
• متخصصان باليني نگران اين هستند که با افزايش روزافزون تجويز داروهاي ضد افسردگي به کودکان، بزرگسالان فکر کنند به آساني مي توانند از افسردگي و بيماري هاي اضطرابي کودکان خلاص شوند و به مصرف بيشتر اين داروها روي بياورند.

درمان:
بايد همکاري و هماهنگي براي رسيدن به درمان مناسب بين روانپزشک، خانواده و مدرسه وجود داشته باشد.
دارودرماني: داروهاي ضدافسردگي به ويژه SSRIs براي درمان افسردگي و اضطراب جدايي مفيد هستند.
درمان هاي روان شناختي: به جز مواردي که افسردگي و اضطراب بسيار شديد وجود دارد، متخصصان درمان روان شناختي را رويکرد اول درمان اختلالات عاطفي کودکان مي دانند.

درمان شناختي بايد منطبق با سطح رشد کودک باشد و بايد استرس هاي موجود در خانواده مثل طلاق، بدرفتاري فيزيکي و هيجاني با کودک مورد بررسي قرار گيرد. نتيجه مطالعات انجام گرفته روي کودکان و نوجوانان مضطرب نشان داده که درمان هاي شناختي براي آنها موثر واقع شده است. برگشت به مدرسه نقشي حياتي در فرآيند درمان دارد.

درمان در منزل:

والدين نقش بسيار مهمي را در درمان ايفا مي کنند؛ بايد آنها را تشويق کنيم تا نياز کودک را هم براي امنيت و هم براي زندگي مستقل و غيروابسته بفهمند و درک کنند. والدين بايد براي تلاش هاي موفقيت آميز کودک پاداش و جايزه در نظر بگيرند.

در صورتي که کودک از رفتن به مدرسه يا مهدکودک امتناع کند و در منزل بماند، نبايد محيط منزل پر از سرگرمي و استراحت و تفريح باشد و به اصطلاح شرايط منزل به گونه اي نباشد که به کودک زياد خوش بگذرد چون همين امر مشکل نرفتن کودک را به مدرسه تقويت مي کند.
یاداشتی از مدیرکانون منتقدان درشبکه ارزش

درباره نویسنده:

1 دیدگاه + فرستادن دیدگاه

  • ممنون.مطلب خوبی بود.ازش استفاده کردم.

فرستادن دیدگاه